Champagnat begreep meer dan anderhalve eeuw geleden al, dat je jongeren niet moet dwingen, maar moet aanmoedigen. Wij zijn snel geneigd om te zeggen: "Je moet zus of je moet zo". Als het even kan stippelen we het hele leven van jonge mensen voor ze uit. Terwijl we hen juist vrijheid moeten geven en de kans om de wereld zelf te ontdekken.

Naar: Edouard Blondeel f.m.s.

De drang om te doen, steeds wat om handen te hebben...Dat hoort voor mij bij marist-zijn. Onze stichter was ook zo'n doener. Hij was geen excentrieke, buitensporige intellectuele geestelijke leider.

Naar: Paul Muijrers f.m.s.

Het heeft me altijd zeer getroffen, dat onze stichter zeer bezorgd was om jonge mensen, maar had desondanks niet de neiging hen te beschermen. Hij moedigde hen aan  iets van hun leven te maken en veroordeelde hen niet als iets eens fout ging. Bij uitzondering trad hij wel streng op als het nodig was, maar durfde daarbij wel iemand weer nieuwe kansen te geven. Hij kon het geduld opbrengen de jongeren zelf te laten groeien als mens.

Naar: Edouard Blondeel f.m.s.

Eenvoud is een deugd die nog uiterst actueel is. Eenvoud zonder franje, betekent voor mij niet dat je de mensen om je heen niet mag laten weten waar je mee bezig bent. Je mag de wijze waarop je in het leven staat en de activiteiten die je onderneemt best tonen aan de buitenwereld, zolang je maar open blijft staan voor anderen en geduld hebt.

Naar: Bernice Reintjens Leken-Marist

Aandachtig aanwezig: dat moeten wij opvoeders ook proberen te zijn. Wie van jongeren houdt, die kan dat. Je moet er alleen af en toe aan herinnerd worden.

Naar: Jeffrey Crow f.m.s.

Door ons engagement ten opzichte van de reële situaties in de wereld worden we een teken van God in de verschillende sociale, economische en politieke kringen waarin we ons bewegen. Tegelijk stelt het ons in staat om voor onszelf de oproepen van God in die situaties te ontdekken.

Bron: Samen rond dezelfde tafel

Champagnat was vooral een man die een nieuwe visie ontwikkelde op de omgang met jongeren. Een visie die zijn wortels vond en vindt in geloof. Hij heeft op de eerste plaats geleerd om je als opvoeder te verplaatsen in de positie van de jongeren zelf. Hij verstond als geen ander om door hun ogen naar de wereld te kijken en geloofde vooral ook in de waarde van dat gezichtspunt.

Naar: Jeffrey Crow f.m.s.

Maria liet zich niet voorstaan op haar speciale positie als moeër van Jezus, maar was bereid eerst en vooral zijn leerling te zijn, iemand die het woord van God hoort en ernaar handelt.

Bron: Nummer 15 Constituties Paters Maristen

Aan het wezen van de zaak, het evangelie van Jezus van Nazareth, willen goedwillende mensen nu, - zoals de oprichters van de Sociëteit van Maria toen -- meestal geen afbreuk doen. Integendeel, daar alleen draait het juist om. Een hele legitieme zaak.

Naar: Jan Snijders s.m.

De Maristen van het eerste uur waren hun tijd misschien wel ver vooruit. Ze wilden een nieuwe kerk opbouwen die toegesneden was op de nieuwe wereld van die tijd. De jonge groep seminaristen waartoe Marcellinus Champagnat behoorde, had een diep geloof en was overtuigd van de kracht van het evangelie. Maar hij en zijn vrienden begrepen ook dat je het geloof -- wil je het tenminste delen -- op een frisse, eigentijdse manier moet communiceren.

Naar: Jan Snijders s.m.

Heb elkaar lief, want als je uit liefde geeft, blijft er meer over dan je aanvankelijk had. Liefde is onbeperkt weg te geven.

Naar: Conny Stuart

Van de manier waarop Maria onder de apostelen aanwezig was leren de Maristen hoe zij in de kerk aanwezig willen zijn : op een verborgen, maar des temeer werkzame wijze.

Bron: Nummer 3 Constituties Paters Maristen  

Champagnat was het toonbeeld van iemand die zich absoluut niet boven iemand verheven voelt. Ook niet boven zijn broeders. En daarom kon hij oog hebben voor hun kleine en grote noden. Voor een frater die last had van zijn keel, kocht hij spontaan een das. En daar waar fraters onder erbarmelijke omstandigheden les moesten geven, schroomde Champagnat niet de verantwoordelijke autoriteiten aan te klagen.

Naar: Henk Wienk f.ms.

Champagnat was een kind van zijn tijd. Wij zitten in een andere werkelijkheid. Toch proberen we door zijn ogen te kijken naar wat nu gaande is en zetten ons in voor zaken waarvoor hij ook warm gelopen zou zijn.

Naar: Henk Wienk f.m.s.

De charme van ons leven

Wat ben ik blij te kunnen vaststellen dat de Maristen in de beoefening van de deugd ruimdenkend, breed van opvatting en vol overgave zijn. Ik probeer die levensstijl met alle kracht te bevorderen en ingang te doen vinden. Wanneer ik zeg 'ingang doen vinden' wil dat niet zeggen dat ik erover praat,maar dat ik die stijl invoer door mijn manier van doen. Vroeger waren ze in een bepaald huis een beetje krampachtig,een beetje stijf. Nu is dat behoorlijk veranderd: ze zijn nu ruimer van hart, ze gaan ongecompliceerd en vrolijk hun gang. Stel u voor ,wanneer we niet steeds een beetje van deze blijheid in ons binnenste voelen, een zekere vrijheid, waar zou de charme van ons leven blijven? Ik hou niet van die mensen die altijd met gevouwen handen zitten en die een bekrompen vroomheid hebben.